Wat is mijn bottom line en staat masturberen daar bij?

Ik ben nu een aantal jaar abstinent, een mooie woord voor het vasthouden aan de afspraken die ik met mijzelf heb gemaakt. Deze afspraken heten de bottom line. Dit is een lijstje met allerlei gedragingen die ik niet meer wil doen omdat het verslavingsgedrag is of stimuleert. Bij mij is dit onder andere; geen alcohol, niet masturberen, alleen seks met je eigen partner, geen porno kijken, geen seksclubs bezoeken en geen prostitutie. Sinds ik in herstel ben heb ik mij hier aan kunnen houden wat soms uitdagend was. Tijdens verslavingsgroepsbijeenkomsten is er vaak discussie over de bottom line. Wat voor de een niet onder de bottom line hoeft, is voor de ander juist een uitdaging. Soms is er terugval en wordt daar over gesproken. Wat was de aanleiding, en hoe kun je dit voorkomen? Een terugval is overigens niet erg zolang je bewust bent en leert door te onderzoeken wat gebeurd is om een volgende keer misschien een andere keuze te maken.

In het begin van herstel is het heel belangrijk om te stoppen met al het verdovende gedrag. Eén van de kenmerken van verslaving is namelijk dat als je het ene verslavingsgedrag aanpakt, het andere erger wordt. Als je bijvoorbeeld stopt met porno kijken, kan het zijn dat je meer gaat drinken of gamen of roken. Stoppen met alcohol heeft mij geholpen om bewuster te worden en te ervaren wat het is om niet verdoofd te zijn. Voor mij was dit een eye opener en ik ontdekte dat ik veel en veel te veel dronk. Vandaar dat ik dit nog steeds niet doe. Ik ben veel scherper, heb meer energie en inmiddels geen enkele moeite om niet te drinken. Stoppen met de verslaving betekende voor mij ook stoppen met masturberen omdat dit sterk gekoppeld was aan het andere hierboven genoemde gedrag. Het resultaat was dat ik meer ging voelen want het verdovingsmechanisme van de verslaving was weg. En toen kwam het verdriet, de eenzaamheid, de pijn. En dat was en is ok. Door alle therapie en groepen heb ik geleerd dat ik dit nu kan dragen en het out acten van de verslaving niet meer nodig heb. Dat geeft heel veel kracht en rust.

Een vraag die na enkele jaren begon te spelen was of de bottom line dan nog steeds zo vastgehouden moest worden. Ik kan immers goed met mijn gevoelens omgaan. Wat betreft alcohol ben ik heel duidelijk, zero tollerance. Elk glas zou de deur open zetten naar meer en dat kan de drempel verlagen om ander gedrag weer toe te laten. Voor mij is het veel ingewikkelder om soms ja te zeggen dan altijd nee. Dan komt het weer in mijn systeem en dat wil ik niet. Ik weet dat ik daar heel veel moeite mee zou hebben.

Wat betreft seks is dit anders. Is een leven zonder seks mogelijk? Als je een partner hebt dan wil dit niet zeggen dat het er dan is. En als het er is, is het dan vanuit verbinding? Seks als vlucht of verdoving is in feite het oude gedrag. Dat is terug naar af. Omdat ik geen partner meer heb kwam de behoefte en de vraag of masturberen vanuit verbinding met mijzelf wel zou kunnen of niet. Ik merkte dat ik hier steeds meer aan dacht en ik merkte ook dat ergens mijn levensenergie niet meer stroomde. Ik zocht hulp, ging te rade bij mannen die de weg hadden gelopen en sprak open over mijn worsteling. Uiteindelijk adviseerde mijn therapeut om een datum te prikken en het gewoon te doen. Of ik nu zin had of niet. Mijn angst zat op dat ik weer terug zou vallen. Terug naar af. Het prikken van een datum helpt om het los te koppelen van gevoelens die ik op een bepaald moment zou hebben en dan het zou gaan doen als vlucht of verdoving.

Toen het zover was voelde ik spanning en begon ik met een meditatie, een body scan. Hierdoor kwam ik in een heel rustige flow en was volledig in verbinding met mijzelf. Dit voelde heerlijk en heel veel anders dan destijds. Na afloop geen schaamte, geen terugval.

Doordat ik ontdekte dat de meditatie hielp heb ik hierna meer tijd uitgetrokken voor mijzelf. Een avond van mijzelf genieten, een avond voor mijzelf. Dit was nieuw voor mij en heeft veel gebracht. Geen schaamte, wel genieten en openstaan voor wat er is en wie ik ben. Ik las over tantra en ben begonnen met individuele oefeningen. Ademhalingsoefeningen, massage, rust, vertraging. Steeds werd de behoefte om te masturberen minder en werd het rustiger en kwam ik meer en meer in verbinding en acceptatie van mijzelf.

Voor mij staat masturberen nog onder de bottomline als ik het doe buiten de met mijzelf afgesproken dag. Ook als ik op die dag mij niet goed voel, eenzaam of verdrietig dan stop ik. Dan zou het om verdoving gaan in plaats van genieten. Dan zou de schaamte erna terugkomen. Het klinkt makkelijk, dat was en is het niet. Natuurlijk heb ik af en toe de grens opgezocht, werd de behoefte om porno te kijken weer groter en ging ik over de schreef. Prima, ik ben nu bewust en kan op tijd ingrijpen. Mijn advies is om hier pas aan te beginnen als je ver in herstel bent, bewust leeft, experimenten aan kunt en op tijd ingrijpt als je terug dreigt te vallen in oud gedrag. Het is goed om het af te stemmen met een therapeut, een groep of iemand die op een andere manier kennis van zaken heeft. Om te blijven checken of het goed gaat en je niet langzaam afglijdt.

De levenslust kwam terug en dit heeft niet zozeer te maken met dat ik af en toe masturbeer. Voor mij komt het doordat ik mijzelf letterlijk en figuurlijk naakt in de spiegel durf aan te kijken en voluit te zeggen “je bent helemaal ok!”.

[kkstarratings]

Share
Geplaatst in Ervaringsdeskundige, Thema's, Tips | Getagged , , , , | 1 reactie

Wat prikkels met mij doen en hoe ik ermee omga

Een gewone zaterdagmorgen, ik sla de Volkskrant open en lees het magazine. Ik ben mij bewust dat hier een risico aanzit. Vaak zijn er artikelen of foto’s bij die iets met mij doen. Ik heb mijn seksverslaving al jaren onder controle, dit wil zegen, ik vertoon het ongezonde gedrag niet meer. Ondanks dat dit heel goed gaat ben ik dagelijks bewust dat ik op triggers kan reageren. Een artikel in de krant, een foto, een beeld, een woord of een Tv-programma kan zomaar een flashback geven en mij terugbrengen naar toen. Toen ik zo diep in de verslaving zat en ik met dat soort triggers niet kon omgaan. Een foto kon een beeld in mijn gedachte oproepen en dat beeld werd dan een verlangen en dat verlangen een obsessie en die obsessie dreef mij tot het realiseren van die gedachten. Dit kon bijvoorbeeld het bezoek zijn aan een prostituee, uitstellen, tegen proberen te gaan, onmogelijk, toch doen en daarna de schaamte.

Terug naar de krant, ik lees het magazine en ja hoor, daar gebeurt het weer. Er is een artikel over seks langs de weg. Een fotograaf is langs de weg allerlei seksclubs gaan fotograferen en heeft daarbij via internetfora commentaar van klanten gehaald. Leuk artikel denkt hij waarschijnlijk. Ik denk, shit, dit creëert bij mij weer een flashback en dat gebeurt ook. Een van de locaties ken ik en ik denk direct, had ik dit artikel toen maar gehad, dan had ik al die andere locaties ook bezocht. Ik ben mij hier bewust op en kan besluiten er niet naar te handelen. Ik ga niet mee in die flashback en kan het laten voor wat het is, namelijk een flashback. Ik ben in staat door te werken aan mijn herstel te stoppen met de gedachten. Vroeger zou ik meegegaan zijn in de gedachten, vervolgens de obsessie en vervolgens zijn gaan plannen om ergens naar toe te gaan.

De fotograaf en vele met hem die dit soort publicaties doen realiseren zich waarschijnlijk niet dat hier zo een trieste wereld achter zit. Ik ben ervan overtuigd – op basis van mijn eigen ervaringen – dat deze publicatie een aantal mannen weer aangespoord heeft erop uit te gaan. Op pad richting de ongezonde en destructieve kant. Zowel de sekswerker als de klant heeft een hoge mate van dwang. Bij de sekswerker soms zelfs letterlijk, bij de klant vaak een interne obsessie die niet te stoppen is. Het schrijven hierover en in dit geval het tonen van foto’s en locaties faciliteert het in stand houden hiervan.

Aan de ene kant had de fotograaf niets anders hoeven te doen, de verslaafde moet zelf leren met dit soort prikkels om te gaan. Aan de andere kant is dat het probleem, een verslaafde kán hier niet mee omgaan. Dat is de kern van de verslaving. Misschien had de fotograaf ook dit kunnen belichten en zo mensen iets meer bewust maken, of kunnen besluiten helemaal niets te publiceren, of in ieder geval de locaties niet te noemen. Ik zou hier wel een open brief naar de Volkskrant over willen schrijven alleen ik durf niet. Lees mijn vorige blog hierover.

De reden dat ik deze blog(s) schrijf is om seksverslaafden bewust te maken dat door hulp te zoeken er een weg uit deze hel is. Dat je een keuze kunt maken en niet meer met je gedachten mee hoeft te gaan. Ik kan dat na jarenlange therapie, door die gedachten toe te laten, te begrijpen waar het vandaan komt en vervolgens een gezonde keuze te maken door er niet in mee te gaan. In dit geval creëerde dit artikel een flashback en direct een verlangen, zeker omdat ik op dit moment kwetsbaar ben door persoonlijke omstandigheden. Ik voelde de aandrang om in de auto te stappen. Ik deed dit niet, ik begreep dat het een flashback was en niet een werkelijk verlangen. Ik schreef deze blog om met die gedachten om te gaan. Dat helpt mij.

Als je door het lezen van de krant, of NU.nl of een Tv-programma of iets anders voelt dat iets geraakt wordt in je en je dreigt mee te gaan met die gedachten, denk dan even aan deze blog en doe het niet. Neem een gezonde keuze, ga naar buiten, ga wandelen, of ga schrijven of deel het met iemand, maar doe iets anders dan wat je altijd al deed.
Ik hoop op een zaterdagmorgen eens de Volkskrant open te slaan en daar een artikel te lezen over seksverslaving en dan het werkelijke verhaal, verteld vanuit de verslaafde en ondersteund door professionals met kennis van dit vakgebied en wetenschappelijk bewijsmateriaal wat steeds meer beschikbaar komt. Om zo seksverslaving bespreekbaar te maken voor hen die er diep inzitten en daarmee professionele behandeling aan te reiken, want die is er als je goed zoekt!

Je kunt zelf een stap zetten door dit artikel te delen via social media, of deze blog naar de redactie van de Volkskrant te sturen. Via de chatbutton kun je mij benaderen als je vragen hebt.

Share
Geplaatst in Ervaringsdeskundige, Thema's | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Help mee de wereld bewuster te maken, deel dit bericht

Ik kijk terwijl ik deze blog schrijf naar RTL 4 Late Night waar Mark Dakriet vertelt over zijn eetverslaving en hoe hij samen met zijn vrouw een boek hierover geschreven heeft. Ik ben jaloers, hij doet wat ikzelf zo graag zou doen, namelijk vertellen over mijn verslaving en daarmee anderen helpen die nog diep in de put zitten en er niet uitkomen. Alleen ik durf dit niet, bang voor de reacties en bang dat ik een stempel krijg waar ik nooit meer vanaf kom. Ik ben bang voor het onbegrip, voor stigmatisering en de schaamte die dat teweeg kan brengen. En gelijke tijd alles wat Mark Dakriet vertelt over zijn verslaving komt overeen met wat ik heb ervaren als verslaafde. Alleen dan in het geheim. En dat taboe wil ik doorbreken met deze blog en met jouw hulp.

Door deze blog te lezen en vervolgens te delen met je vrienden en kennissen via social media maak je de wereld voor een verslaafde zoals ik een beetje veiliger. Durf jij verder te lezen? Dit gaat over seksverslaving en de grote uitdaging om daar mee om te gaan en hulp te zoeken. Een heel belangrijk onderdeel van deze verslaving is het grote stigma en taboe hierop. Als je nu wilt stoppen met lezen dan doe je precies dat wat zo veel mensen doen. Doen alsof het niet bestaat. Je ervan af wenden. Misschien vanuit schaamte of omdat je het vies vindt. Of omdat het onzin is en niet zou bestaan of omdat het zo dichtbij intimiteit komt en we het ongemakkelijk vinden hierover te praten. Of welke andere reden dan ook. Dit is wat er steeds weer gebeurt en daarmee is het voor de verslaafde zo moeilijk om hulp te zoeken. Omdat er zo een groot taboe op zit. Dit maakt dat de seksverslaafde zich niet durft te laten zien. Bang voor de reacties. En juist daardoor wordt de eenzaamheid en schaamte groter en wordt het verslavingsmechanisme versterkt. Keer op keer. De paradox is dat hoe meer taboe op seksverslaving zit hoe groter het probleem wordt en hoe meer openheid, begrip en acceptatie er komt hoe makkelijker het wordt om hulp te zoeken.

Voor mij was de schaamte op wat ik deed zo ontzettend groot dat ik geen hulp durfde te zoeken. Gelijke tijd lukte het niet om te stoppen en durfde ik het niet met mijn partner of een goede vriend te bespreken. Hierdoor was ik eenzaam en vervreemde ik steeds meer van mijn vrienden. Ik trok mij terug. Eenzaam en alleen. Pas toen ik betrapt werd en daarmee het grote geheim voor mijn partner open lag kon ik hulp gaan zoeken. Misschien, als er iemand was geweest in mijn omgeving waarmee ik erover had kunnen spreken, had ik zelf hulp gezocht. Nu, zelfs na jaren positief in herstel kan ik een deel van mijn familie, vrienden en op het werk niet vertellen over deze verslaving. Bang dat ik in een hoek wordt gezet, bang dat ik niet begrepen wordt. Bang dat mijn kind hierop wordt aangekeken. Bang dat ik hierdoor weer eenzaam word en terug zal vallen.

Dit is ook de reden dat ik deze blog anoniem schrijf. Terwijl ik zo graag van de daken wil schreeuwen dat deze verslaving zo afschuwelijk eenzaam en verschrikkelijk is. Ik wil iedereen bereiken om de kennis hierover te vergroten, om begrip te creëren en daarmee de drempel voor hen die er diep inzitten te verlagen om hulp te zoeken.

En hiervoor heb ik je hulp nodig. Wat jij hieraan kunt doen is dit verhaal te delen. Hiermee laat je zien dat je hulp wilt bieden aan die enorm grote groep dolende mannen (en vrouwen) die steeds verder wegzakken in hun verslaving. Dat je meehelpt door het bespreekbaar te maken en daarmee de drempel verlaagt om hulp te zoeken. En dat kan ertoe bijdragen dat de wereld een klein beetje rustiger/toleranter/bewuster wordt omdat verslaafden in herstel rust vinden. En daarmee meer openstaan voor hun omgeving, hun partner en hun kinderen. Gelukkig heb ik zelf nu een hele groep van mensen om mij heen die mij steun bieden en geen oordeel hebben over een seksverslaving. En daarmee lukt het mij om gezond te leven, dag in dag uit.

Kortom, deel dit verhaal, voor al die seksverslaafden, voor jezelf, voor mij, voor iedereen.

Share
Geplaatst in Ervaringsdeskundige, Mijn verhaal, Thema's | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Ben ik seksverslaafd?

Een vraag die vaak voorbij komt is de vraag “ben ik (seks) verslaafd”? of “wanneer is mijn gedrag niet gezond”? Deze vragen zijn lastig te beantwoorden omdat het voor iedereen anders is. Er is geen maatstaf. Waar voor de ene persoon dagelijks masturberen geen enkel probleem is, is het voor een ander een groot probleem. Een heel belangrijk aspect is of je kunt stoppen met het gedrag en of het je dwars zit. Hoewel dit laatste niet direct een maatstaf is die je jezelf kunt opleggen. Kun je bijvoorbeeld 90 dagen zonder porno kijken, masturberen, prostituees bezoeken, alcohol drinken, vrouwen versieren of welke ander gedrag wat je dwars zit dan ook? Een belangrijk kenmerk van verslaving is de obsessie of de onafwendbaarheid van het uitoefenen van het gedrag. Om na de “daad” vaak terug te vallen in schaamte, somberheid of zelfkritiek. En dit is dan weer de perfecte trigger om toch weer aan de slag te gaan. Je weet dat het niet goed voor je is en toch gebeurt het weer. Keer op keer.

In de tijd dat ik vol in de verslaving zat had ik dit niet eens goed door. Ergens knaagde er wel iets, toch had ik de gedachte dat ik kon stoppen. Ik deed dat alleen niet, want ach masturberen achter de pc is toch relatief onschuldig en heel veel mannen doen dit. Dat ik ondertussen aan het afglijden was en dagelijks elke avond obsessief bezig was met downloaden, browsen, verzamelen van filmpjes en vooral uitstellen van een orgasme viel mij niet op. Dat ik afgleed naar peepshows, en later prostitutiebezoek was ook nog steeds iets waarmee ik “kon stoppen” als ik dat wilde. Alleen deed ik dat niet. En elke keer als er een “hoogtepunt” was geweest gleed ik af en ontstond de schaamte, en daarmee de nieuwe start van een trip. En steeds vaker de gedachte dat het de laatste keer zou zijn. En dan begon het toch weer. Keer op keer.

Ja, ik was dus verslaafd. Misschien is de definitie wel dat je verslaafd bent als je niet kunt stoppen én dat je ontkent dat je verslaafd bent. Want op het moment dat je erkent dat je een verslaving hebt ontstaat er ruimte om in herstel te gaan. En juist de motivatie om in herstel te gaan ontbreekt als je in de verslaving zit. Vaak denk ik nog terug aan hoe het toen was en ben dan verbaasd dat ondanks alle signalen en mijn zelfdestructieve gedrag ik geen hulp zocht. Pas toen het uitkwam lukte dit. Daarvoor hield ik mijzelf voor de gek en juist dat mechanisme is zo gevaarlijk en typerend voor de verslaving. Een seksverslaving kan dodelijk zijn, door een SOA of door suïcide. Ik ben blij dat het bij mij is uitgekomen anders was zeker een van de twee mij overkomen.

Hieronder een paar eenvoudige vragen die kunnen helpen om te ontdekken hoe het voor jou is:
1. Merk je dat je gedachten vaak bezig zijn met seks?
2. Verberg je weleens je seksuele gedrag voor anderen?
3. Heb je wel eens hulp gezocht voor seksueel gedrag wat je niet beviel?
4. Is er iemand emotioneel beschadigd door jouw seksuele gedrag?
5. Vind je dat je beheerst wordt door je seksuele behoeften?
6. Als je seks hebt gehad, voel je je dan somber na afloop?

Als je meer dan vragen twee met ja beantwoordt dan is dat een signaal. Een signaal om iets te gaan doen. Lees verder of zoek hulp. Chat als ik online ben of probeer gewoon eens te stoppen, kijken wat er gebeurt. Ook als je denkt dat je makkelijk kan stoppen, doe dat dan eens.

Share
Geplaatst in Ervaringsdeskundige, Mijn verhaal, Tips | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Welkom

Hier volgt binnenkort mijn verhaal, tips en adviezen als ervaringsdeskundige.

Als ik online ben, ben ik bereikbaar via de chat button rechtsonder in beeld. Je kunt je verhaal anoniem vertellen.

Share
Geplaatst in Ervaringsdeskundige, Mijn verhaal | Getagged , , , | Een reactie plaatsen